هستم. همین

X

هستم. همین

هستم. همین

دفتر شعر با عنوان : آرواره هاى سخافت

	چلیپای تَدویر
تکرار می کنم تکرار می کنم و از شهوت تکرار ناخنهایم سست می شود بر کناره^ء جدول راه می روم و ترا در سلولهای بیضوی مغزم *به چَلیپای^ دایره ها می آویزم به چنگ و دندان می کشم ته مانده^ء توحش نیاکانم را دل دل می زند چیزی در اعماق دهانم انگار ریشه^ءآخرین دندان آسیا سوزن سوزن می شود چشمهایم را می بندم بر کناره^ء جدول راه می روم در سینوسهایم سلول هایی متعفن دل دل می زند تکرار می شوی تکرار می شوی در گلویم چنگ می زنم گره روسری ام سست می شود... ورم کرده است آرواره^ء رنچور چپم انگار ریشه^ء آخرین دندان آسیا دل دل می زند سَترون می شود اندام بی قامت تو در سلول های بیضوی مغزم چشمهایم را می گشایم ابروهایم سوزن سوزن می شود ۱۳۸۲.۲۶.۰۲ مشهد** * چلیپا همان صلیب است
+ نوشته شده در چهارشنبه 27 دی1385ساعت 1:52 AM توسط تکتم افشنگ \|

	بهار
کبوتری بر بام آسمانخراش حصیر با باد می لرزد کبوتری بر شاخ درخت نیم سوخته بهار آسیمه سر از حیاط گذشته است گربه ای جوان بر هره^ءدیوار روی بند پیراهنم با باد می لرزد قلبم اما خاموش است ۱۳۸۲.۰۲.۰۴ تهران
+ نوشته شده در سه شنبه 26 دی1385ساعت 4:14 AM توسط تکتم افشنگ \|

	قاجاریه
آفتاب را به چشم های تو مهمان کرد آن که راز مگوی مرا به چشمان دختران قجر فاش کرده بود ! ۲۰.۱۲.۱۳۸۱ تهران
+ نوشته شده در دوشنبه 25 دی1385ساعت 3:56 AM توسط تکتم افشنگ \|

	دریای مرده!
تقدیم به آنها که گاه با چتر و گاه بدون چتر زیر باران می روند : " نمی دانم" در من قطعیتی دارد که باران در " بوخوم" ! ۱۷.۰۷.۲۰۰۴ ************* و باران باد باران باد باران باران..... بی آن که بوی خاکی بلند شود لکه ای آبی در آسمان خاکستری پدیدار شود و از این سبز تر و بی شکوفه تر! هم که نخواهد شد! به قول دوستی شاید جایی دریایی را ، دریای مرده ای را لایروبی می کنند...
+ نوشته شده در پنجشنبه 21 دی1385ساعت 3:45 PM توسط تکتم افشنگ \|


گلدانی سر و ته ساقه های گندم خشک پلکانی فرتوت قفل حجیمی بر در پاره های کاغذ موکت نارنجی و کتابی بسته پشت شیشه پشت مقوای کثیف شکلک باران آسمانی قرمز پشت بامی برجا ۱۵.۱۲.۱۳۸۱ تهران
+ نوشته شده در دوشنبه 18 دی1385ساعت 3:52 AM توسط تکتم افشنگ \|

	گستاخ
از نیمه های شب می گذرم و تو را - در هیکلی مه آلود - چسبیده بر سینه^ءدیوار جا می گذارم. با ارواح مردگانم وداع می کنم پیش از آن که با سیلی تو به یادشان آورم. پرندگان و مردان دائم الخمر شب را می شکافند. بی پا پوش به خیابان می روم در گردش شبانه^ءخرگوشان گم می شوم - خرگوشان که در کار تصرف خواب زن همسایه اند که برای باغچه اش حصار می بافد ـ درختان و حشرات چسبناک همه جا را پر کرده اند. جایی برای تنفس نیست باز می گردم و تو را همچون هوا می بلعم! ۱۴.۰۶.۲۰۰۶ (۲۴.۰۳.۱۳۸۵) بوخوم
+ نوشته شده در یکشنبه 17 دی1385ساعت 6:39 PM توسط تکتم افشنگ \|