همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور  و  غیبت  افتد

دگران روند و آیند تو  همچنان  که  هستی

 سعدی