چشمهای بی وسمه
بینی سرخیدهء بالا کشان
لبان به دندان گزیدهء بی رنگ
چه خوش به تو برازیده
آتش گردان!
گونه های یخ مزه ات را
به انگشتهایم بچسبان
از پشت شال گردنت
تا بنا گوش بخند
دنیا به تو نمی خندد!
پیاده شو
و رو به باد به خانه برو!
RSS